Minimalisme

Wat ik nooit koop of in huis heb als ‘minimalist’

Foto’s: Lynn Claerhout

‘Things I don’t buy’ of ‘Things I don’t own’. Het zijn tags op blogs en YouTube. Vooral bij minimalisten en ‘zero wasters’ zijn deze tags geliefd. Hoe werken ze? Je somt gewoon op wat je nooit koopt en waarom. Ik ben geen voorbeeldig minimalist, maar ik doe toch graag mee aan deze tag

In de keuken

Ten eerste koop ik nooit water in flessen. Ik drink altijd water van de kraan. Ook om mijn thee te zetten. Theeleuten zouden zeggen dat bepaalde merken van flessenwater beter zijn, maar ik stoor me niet aan de smaak van mijn water. Bij ons is die heel neutraal, vind ik.

Daarnaast koop ik geen aluminiumpapier of plastic bewaarzakjes. Ik bewaar alles in doosjes of in mijn boc ‘n’ roll. 

Rietjes koop ik ook niet. Ik heb glazen, herbruikbare rietjes. Prachtig vind ik ze. En ze produceren geen plastic afval.

Het spijt me voor de koffieliefhebbers die bij mijn op bezoek komen, maar ik heb geen koffiemachine en dus ook geen koffiepads. Heel soms heb ik oploskoffie in huis, speciaal voor mijn bezoekers. Maar meestal kan ik alleen een uitgebreid aanbod aan thee serveren.

Schoonmaken doe ik zoveel mogelijk natuurlijk. Dat las je al in een vorig artikel. Ik koop dus ook geen apart product voor elk klusje. De meeste dingen kan je doen met natuurlijke zeep, azijn en/of natriumbicarbonaat. En een natuurlijk spons (zoals een loofah). Ik koop geen wegwerpsponsjes. Dat is gewoon plastic afval.

Ik heb in mijn keuken één staafmixer. Heb ik dan een blender nodig? Ik vind van niet.

In de badkamer

Wattenschijfjes of make-updoekjes of zijn voor mij ‘passé’. Geef mij maar herbruikbare watjes in zachte stofjes. Ik heb er gekregen van mijn meter en van mijn mama. Genoeg om af en toe een lading te wassen en daarna opnieuw te gebruiken.

Om mijn make-up te verwijderen gebruik ik gewoon olijfolie. Jep: dezelfde als uit de keuken. Maar dan niet van dezelfde fles. Ik heb een apart flesje bij mijn make-up staan. Vroeger gebruikte ik kokosolie, maar dat zou je traankanaal kunnen verstoppen.

Ik ben sinds ongeveer een jaartje ook gestopt met nagellak kopen. Dat wil echter niet zeggen dat ik geen nagellak meer heb. Ik had vroeger alle kleuren van de regenboog. Die probeer ik nu op te gebruiken. Daarna hoop ik nooit meer nagellak te kopen. Want dat is echt slecht voor de natuur.

Wat ik ook niet koop, zijn antirimpelcrèmes. Ja, ik ben bijna dertig. En nee, dat is nog niet ‘oud’. Maar volgens schoonheidsspecialisten zou je er toch mee moeten beginnen rond mijn leeftijd. Nee, bedankt. Ik smeer wel dagcrème op mijn gezicht nadat ik uit de douche kom. Maar dat doe ik vooral om droge plekjes te hydrateren.

Naast shampoo en soms conditioner gebruik ik geen haarproducten meer. Ik ben al heel lang gestopt met die te kopen. Body butter en andere lichaamscrèmes koop ik ook niet meer, maar dat is omdat ik er al genoeg van heb. Raakt mijn voorraad ooit op? Dan koop ik dat misschien niet opnieuw. Ik kan evengoed een plantaardige olie of boter gebruiken. Denk aan arganolie, olijfolie, kokosolie, sheaboter, cacaoboter of nog andere.

Ben ik gestopt met make-up kopen? Ja en nee. Ik koop alleen nog wat ik ‘nodig’ heb. Is mijn mascara op? Dan zoek ik wel een nieuwe. Maar ik koop bijvoorbeeld geen nieuwe oogschaduw meer. De reden is simpel: ik heb al alle kleuren van de regenboog (en zelfs nog meer).

In de kleerkast

Sinds enkele jaren ben ik bijna volledig fast fashion-vrij. Ik koop mijn kleding alleen nog tweedehands. Véél beter voor mens en natuur! Ik kan me zelfs niet herinneren wanneer ik het laatst een (niet-duurzame) kledingwinkel ben binnengestapt.

En schoenen die niet comfortabel zijn? A waste of money. ‘Wie mooi wil zijn moet pijn lijden’? Dat gaat voor mij niet altijd op. Toch zeker niet voor schoenen.

Op de kast en aan de muur

Seizoensdecoratie gebruik ik niet. Ik heb nog nooit een kerstboom in huis gehaald. Ballen en slingers komen dus ook niet binnen. Met Halloween zet ik soms wel een pompoen op de kast of voor de deur. Maar pompoenen zijn composteerbaar afval. Ze komen dus niet op de vuilnisbelt terecht. En carnaval sla ik met plezier over. Want waarom zou ik op straat papier of plastic omhoog gooien, om het dan te laten liggen in de natuur of het riool?

In mijn werk en vrije tijd

Ik koop geen papieren agenda’s of kalenders meer. Ik heb er nu eentje ophangen die tweedehands is. De dagen van de week kloppen niet meer, maar ik vind de afbeeldingen van de maanden gewoon zo leuk. Om te plannen gebruik ik digitale tools.

Geen nieuwste technologieën of ‘subscription boxes’ voor mij. Ik heb zelfs geen auto. Ik koop ook niets dat ik niet meteen kan betalen (behalve misschien een huis). 

Mijn meerwaarde, mijn leven

Je zal het wel gemerkt hebben: Ik koop niets dat mijn leven geen meerwaarde biedt, op welke manier dan ook. Wat jouw leven meerwaarde biedt, kan natuurlijk helemaal anders zijn dan voor mij. Kan je bijvoorbeeld niet op je werk geraken met het openbaar vervoer? Dan heb je wel een auto nodig. Misschien maak jij elke dag een smoothie. Dan is het handig om een blender te hebben. Maar voor mij zijn deze dingen overbodig. En daar ben ik blij om.

2 reacties

  • Christine Dewallef

    Ik probeer ook minder plastiek te kopen. Maar ik heb nog steeds veel plastiek in de vuilbak. Vooral door de verpakkingen van de supermarkt 🙁

    • Lynn Claerhout

      De supermarkt maakt het ons niet gemakkelijker om te minderen met plastic. Het is makkelijker als je voor voeding en drank bijvoorbeeld naar een lokale markt of landbouwer kan gaan. Ik koop zoveel mogelijk groenten en fruit op de markt met mijn herbruikbare tassen. Dat scheelt al wat. Ideaal is natuurlijk een verpakkingsvrije winkel, maar niet iedereen heeft er eentje in de buurt. Ikzelf nu ook niet meer.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *