Auteur houdt een tekening van een baarmoeder met een glimlach en rode rozen op de plaats waar de eierstokken zitten voor haar buik. 
De vrouw draagt een roze shirt met lange mouwen en een beige broek.

Ik nam al sinds mijn 12 jaar de pil. Ik herinner mij nog dat ik bij de gynaecologe zat destijds en dat ze zei: ‘Ik denk dat we voor dubbele bescherming zullen gaan. Dus jij mag de pil nemen, maar je moet ook condoom gebruiken tijdens het vrijen. Dan ben je het beste beschermd’.

Als 12-jarig meisje snapte ik niks van hormonen, het reproductieve stelsel van de vrouw, of de medische wereld. Ik ging dus akkoord. Ik knikte gewoon ‘ja’. Ik zei ‘oké’ en nam het voorschrift aan. Wat kon er immers misgaan met elke dag een pilletje te nemen? En ook al heeft het nog 5 jaar geduurd vooraleer ik mijn eerste intieme moment had met iemand, ben ik het altijd braaf blijven slikken, terwijl ik eigenlijk niet wist waarom. ‘Je weet maar nooit’ werd er altijd gezegd.

Als dit herkenbaar klinkt, nodig ik je uit om verder te lezen

De impact op mijn mentale gezondheid

Rond dezelfde periode dat ik de pil begon te nemen, begon ook mijn mentale gezondheid meer en meer te lijden. Ik geloof dat toenmalige omstandigheden aan de bron lagen van mijn verminderde mentale gezondheid, maar de pil heeft jarenlang een ‘altijd-aanwezig-depressief-gevoeltje’ teweeggebracht. Ook wanneer ik er geen duidelijke oorzaak op kon vastpinnen. En dat terwijl ik iemand ben die heel gemakkelijk aan zelfreflectie doet en de oorzaak van een probleem in de ogen durft kijken.

Ik dacht bijgevolg dat ik gewoon altijd een beetje depressief zou zijn, doorheen mijn hele leven. Ik dacht echt dat er iets mis met me was. Dat ik psychiatrisch iets mankeerde. Ik had me erbij neergelegd dat ik altijd zo zou zijn.

Ik heb er lang over gedaan om technieken te zoeken voor self-soothing. Maandelijkse en, met momenten, ook wekelijkse bezoekjes bij de psycholoog waren een must. Een gezonde dosis spiritualiteit om mijn depressief gevoeltje te matigen en gelukkiger door het leven te gaan was noodzakelijk.

Enkele jaren later… bij de gynaecoloog

Op een bepaald moment was ik het pil slikken beu. Ik wou liefst van alles naar een natuurlijkere vorm van anticonceptie, ik wist alleen niet hoe. Ik ben met deze vraag naar de gynaecoloog gegaan om te vragen naar mijn opties, maar we draaiden telkens in cirkeltjes terug naar de hormoongerichte anticonceptie.

Uiteindelijk ben ik overgestapt op het hormoon spiraaltje, en zonder rond de pot te draaien: ik raad het af. De plaatsing was pijnlijk en de rest van de dag en ook weken/maanden daarna kreeg ik zonder waarschuwing hevige krampen waarvan ik over de grond kroop. En als kers op de taart ben ik hevige cystische acné aanvallen beginnen krijgen tot op het punt dat ik niet in de spiegel durfde kijken, en zelfs niet op mijn zij kon slapen.

Er wordt gezegd dat je 6 maanden moet ‘wennen’ aan een nieuwe vorm van hormonale anticonceptie, maar ik heb het zo lang niet volgehouden. Na 3 maanden heb ik het spiraal eruit laten halen bij de eerste beste gynaecoloog die tijd had. Na verwijdering van het spiraaltje kreeg ik ‘onder mijn voeten’ van de gynaecoloog omdat ik het nu al had laten verwijderen en omdat ik “had moeten weten dat de acné kon verergeren”. Iets waar geen enkele dokter me voor had gewaarschuwd.

Vervolgens werd mij de vraag gesteld: ‘Terug naar de pil dan maar?’. Ik keek verstomd naar de dokter en ik zei dat ik het eerlijk gezegd hormoonvrij wou proberen op te lossen. Hierop kreeg ik met een neerbuigende ondertoon het antwoord: ‘Madam, als ge de pil niet pakt, dan gaat ge zwanger geraken’. Ik voelde mij als patiënt onbegrepen, ongehoord. Ik dacht dat ik wel in de grond kon zinken van schaamte omdat ik die zorgvraag zelfs had gesteld. Met veel tegenzin nam ik het voorschrift mee en ben ik terug de pil beginnen slikken.

5 maanden later

Circa juni 2021 was ik echt klaar met de pil. Ik had al een gevoel dat ik het anders kon oplossen en nu was ik vastberaden om een oplossing te gaan zoeken. Aanvankelijk dacht ik hormoonvrij te kunnen gaan en mijn vruchtbare periodes markeren met behulp van de kalendermethode, maar voor ik hier zelfs mee begon was, is het duidelijk geworden dat er meer bij te pas komt om helemaal veilig te zijn.

Op aanraden van een vriendin ben ik via Instagram bij de dames van Bloody Womxn terecht gekomen, die de sympto-thermale methode aanleren. Hierbij ga je je temperatuur dagelijks meten en je cervixslijm beoordelen om je vruchtbare en onvruchtbare dagen te identificeren.  De techniek die aangeleerd wordt vraagt daarbij helemaal niet veel tijd. Je kan al vanaf dag 1 beginnen met waarnemen van je slijm en je temperatuur.

Dit was een enorm pluspunt voor mij! Ik neem namelijk graag het heft in eigen handen, en met deze methode kon ik dat! Terwijl ik toch ook nog super goed begeleid werd door de consulenten en met al mijn vragen en twijfels bij hen terecht kon.

Enkel voordelen

Het was al zo geweldig om te weten dat de rol die ik speel bij anticonceptie nu meer in mijn handen en mijn partners handen ligt, en niet zozeer in de pil. Sinds ik gestopt ben met de pil heb ik tal van voordelen genoten.

  • Dat ‘altijd-aanwezige-depressief-gevoeltje’ is volledig WEG!

Ik voel me zelden slecht of ongelukkig, en wanneer ik het voel is het altijd met een reden. Ik kan hierdoor ook helderder denken, beter redeneren en makkelijker problemen oplossen. Het zet een mens tot denken hoe erg onze gemoedstoestand kan afhangen van onze hormonen.

  • Ik heb geen acné meer

Al dat gerommel met mijn hormonen heeft altijd acné veroorzaakt. Nu ik gestopt ben met de pil: volledig acné vrij. Zelfs wanneer ik in mijn menstruele fase kom. Dit is een gegeven dat ik voorlopig goed onder controle heb door mijn voeding aan te passen naargelang de fases van mijn cyclus. Na mijn menstruatie en tijdens de ovulatiefase kan ik het mij veroorloven om al eens aan mijn ‘cravings’ toe te geven, terwijl ik tijdens mijn luteale en menstruatiefase eerder meer groentjes zit te knabbelen om mijn hormonen in balans te houden.

  • Ik kan me beter concentreren op ‘the task at hand’

Ik had geen idee dat dit zelfs samen kon hangen! Ik heb destijds met concentratieproblemen en depressie gestudeerd en mijn diploma gehaald. Ik kan niet anders dan denken aan hoe veel gemakkelijker ik had kunnen presteren als ik misschien destijds al gestopt was met de pil.

  • Ik ken mijn lichaam OH ZO VEEL BETER!

Sinds mijn pil-stop spreekt mijn lichaam tot mij, en niet omgekeerd. De verschillende fases van mijn cyclus interpreteer ik meer en meer als ‘seizoenen’. Het kan nooit heel het jaar lang zomer zijn. Een plant bloeit nooit heel het jaar door. Met ons is dat net hetzelfde, en het helpt mij om rust te nemen wanneer mijn lichaam dat van me vraagt.

  • Rusten en lief zijn voor mezelf valt me makkelijker

Dit gegeven komt terug op wat ik in het puntje hiervoor zei. Mijn natuurlijke cyclus volgen helpt mij om te voorkomen dat ik over mijn eigen grenzen ga, zoals zo vaak in onze maatschappij van ons verwacht wordt. Vroeger had ik om de zoveel tijd een burn-out, of zat ik daar dicht tegen aan. Ik voelde mij vaak overweldigd, in tegenstelling tot nu.

Ik ben altijd in een flow; hetzij vanuit actie of rust, en ik respecteer ze allebei even zeer.

Het enige dat ik merk aan mezelf is dat ik tijdens mijn maandstonden last kan hebben van PMS. Maar ook dit wordt vooral veroorzaakt door mezelf wanneer ik niet genoeg down-time neemt of onvoldoende slaap.

Nu ik weet wat het leven is en hoe ik me kan voelen zonder hormonale anticonceptie, zou ik nooit meer terug kunnen!

Rebecca is een gastblogger en VA voor Heartfully Conscious. Ze is gepassioneerd door zelfontwikkeling en ‘lifestyle’. Je kan haar hier volgen op Instagram.

Pin It on Pinterest

Share This